مریضی پارکینسون
Parkinson's disease
مریضی پارکینسون یک مریضی دوامدار مغز است که در آن حجرات عصبی کنترول کننده حرکت آهسته آهسته از کار میمانند. معمولاً بعد از ۶۰ سالگی شروع میشود و در طول سالها آهسته بدتر میشود. سرایت نمیکند و جزء عادی پیری نیست. هنوز علاج قطعی ندارد، اما دوا و ورزش میتوانند علامهها را برای سالها به خوبی کنترول کنند.
علایم
- لرزش دست یا بازو در حالت آرام، اکثراً اول در یک طرف
- کندی حرکت و قدمهای کوتاه و کشدار
- شخی عضلات
- تعادل ضعیف و افتادن
- خط کوچک و آواز آهسته
- کم شدن حالتهای روی
- قبضیت، خواب بد، خفگی و از دست دادن حس بویایی
علتها
- از بین رفتن حجرات مغز که دوپامین میسازند؛ دوپامین مادهای است که برای حرکت روان لازم است
- علت دقیق معمولاً معلوم نیست
- سن بالا مهمترین خطر است
- در تعداد کمی سابقه فامیلی
- بعضی دواها (مثلاً بعضی دواهای روانی یا ضد دلبدی) میتوانند علامههای مشابه پیدا کنند
جلوگیری
- راه مطمئن برای جلوگیری از آن وجود ندارد
- تحرک منظم در تمام عمر ممکن خطر را کم کند
- از تماس طولانی با دواهای ضد آفات زراعتی بدون وسایل محافظتی خودداری کنید
- دواهایی را که میتوانند علامههای مشابه پیدا کنند بدون داکتر استفاده نکنید
تداوی
- دواهایی مانند لیوودوپا همراه با کاربیدوپا که داکتر نسخه و تنظیم میکند
- دوا را به وقت معین بخورید و ناگهان قطع نکنید
- ورزش روزانه، قدم زدن و فزیوتراپی برای حفظ حرکت و تعادل
- تمرین گفتار برای مشکلات آواز و قورت کردن
- خانه را مصئون بسازید تا از افتادن جلوگیری شود
- تداوی قبضیت، مشکلات خواب و خفگی
پرسشهای معمول
آیا هر لرزش مریضی پارکینسون است؟
نخیر. بسیاری از لرزشها علتهای دیگر دارند، مانند لرزش ارثی، تشویش، پرکاری تیروئید، چای زیاد یا بعضی دواها. داکتر میتواند شما را معاینه کند و فرق آن را بگوید.
آیا مریضی پارکینسون بالای حافظه اثر میکند؟
بعضی مریضان، معمولاً چند سال بعد از تشخیص، مشکل حافظه یا فکر پیدا میکنند. فعال ماندن، رفت و آمد با مردم و تداوی خفگی و خواب بد کمک میکند. هر تغییر را به داکتر خود بگویید.