فروسماید
Furosemide
به این نام‌ها هم فروخته می‌شود: Lasix
نسخهٔ داکتر لازم استادرارآورها
شکل‌های دوا:تابلیتپیچکاریمحلول خوراکی
Furosemide
به این نام‌ها هم فروخته می‌شود: Lasix
مقدار معمول برای کلان‌سالان در پندیدگی (اذیما): ۲۰ تا ۴۰ ملی‌گرام روزانه یک بار صبح، که داکتر تنظیم می‌کند. در عدم کفایهٔ گرده یا قلب مقدار بیشتر استفاده می‌شود. پیچکاری در شفاخانه تطبیق می‌شود.
شاید داکتر شما مقدار دیگری تجویز کند. مقدار دوا برای اطفال به وزن آن‌ها بستگی دارد.
اگر این نشانه‌ها را دیدید، مصرف دوا را بس کنید و فوراً به داکتر مراجعه کنید:
دواهایی که با این دوا تداخل دارند.
یکجا خطر کری دایمی و آسیب گرده را بیشتر می‌کنند.
یکجا خطر کری دایمی و آسیب گرده را بیشتر می‌کنند.
این دو با هم خطر آسیب شنوایی و آسیب گرده را بالا می‌برند.
این دو با هم ادرار را بیشتر می‌سازند و می‌توانند باعث کم‌آبی بدن و پایین آمدن فشار خون شوند.
مسکن‌های ضد التهاب (NSAIDs) اثر فروسماید را کم می‌کنند و می‌توانند به گرده‌ها آسیب برسانند.
می‌تواند اثر تابلیت ادرارآور را ضعیف کند و به گرده‌ها فشار بیاورد.
هر دو می‌توانند پتاشیم را کم کنند؛ ممکن است لازم باشد سطح پتاشیم چک شود.
این دو با هم ادرار را بیشتر می‌سازند و می‌توانند باعث کم‌آبی بدن و پایین آمدن فشار خون شوند.
کم شدن پتاشیم خون به سبب فروسماید، خطر مسمومیت با دیگوکسین را بالا می‌برد.
هر دو می‌توانند پتاشیم خون را پایین بیاورند؛ در صورت مصرف منظم مقدار زیاد، سطح آن باید آزمایش شود.
فروسماید می‌تواند سطح لیتیم را در خون بالا ببرد.
می‌تواند اثر تابلیت ادرارآور را ضعیف کند و به گرده‌ها فشار بیاورد.
هر دو می‌توانند پتاشیم را کم کنند؛ ممکن است لازم باشد سطح پتاشیم چک شود.